Það er svo geggjað!

Tilfinningar eru órjúfanlegur hluti af lífi fólks. Það koma góðir dagar og slæmir daga og dagur eftir þennan dag. Maðurinn er tilfinningavera og þarfnast tilfinningalegrar leiðsagnar rétt eins röklegrar hugsunar. Hins vegar hef ég orðið þess var á undanförnum árum hafa tilfinningar fengið minnkandi vægi. Orðaforði landsmanna hefur lakað og ég vil meina sérstaklega á því sviði sem lýsir útliti hluta og tilfinningum okkar ef við tökum ekki með geðræna „sjúkdóma". Það má líklega rekja til þess að í stað þess að lesa bækur horfa flestir á myndir og er því lýsingarorðum ekki jafn mikillar þörf. Nú er algengast að þegar fólk vill vita tilfinningalega líðan annarrar manneskju spyrji það hvað segirðu gott? Sem er leiðandi spurning í stað þess að spyrja hvernig hefurðu það eða hvernig líður þér. Algengt svarið við spurningunni er einmitt orðið hress en svo skemmtilega vill til að áður fyrr vísaði það ekki til tilfinningalegs ástands heldur um sjúkleika manneskunnar.

Það er skondið í ljósi þess að óhressir einstaklingar glíma nú við geðræna sjúkdóma eins og þunglindi eða geðsveiflur (e. Bipolar) en „sjúkdómar á borð við þessa hafa a síðast liðnum þrjátíu árum hafa fjölgað úr aðeins örfáum í yfir 800 ekki tilfelli heldur nýjar tegundir geðkvilla. Nú til dags tekur fólk lyf á borð við valíum og rídalín til að losna undan tilfinningum sínum sem eru mönnum fullkomlega eðlislægar í stað þess að vinna úr þeim með því að finna út hvað veldur vanlíðan þeirra. Þess í stað er nú kominn risavaxinn lyfjaiðnaður sem græðir milljarða á tilfinningum fólks. Hversu geðsjúkt er það?

Gott dæmi er þegar þrælar í afríku sem reyndu að strjúka út í frelsið gerðu þeir það ekki vegna þess að þeim langaði til að verða frjálsir heldur voru þeir haldnir sjúkdómi sem kallast drapetomania ef konur hér áður fyrr voru nógu vitlausar til þess að rísa upp á móti karlmönnum þá þjáðust þær af alverlegum sjúkdómi sem kallast hysteria. En þetta eru bara nokkur dramatísk dæmi sem sýna hvernig samfélagið er að færast óðfluga nær því að verða eins og einhverskonar vísindaskáldsaga.

En þar sem þessi skoðun mín gæti vel fallið undir að vera andstæð viðurkenndum gildum þá er ég líklega haldinn persónuleika röskun og því er ekkert að marka það sem ég segi.

Hin siðferðislega lausn Icesave

Nú þegar allir eru orðnir löngu þreyttir á æs-seif þá les maður ennþá greinar á báða boga ég hef lengi velt fyrir mér hvað væri sanngjarnast að gera í svona máli burt séð frá því hvers eðlis deilan er en spá frekar út í það hvað ég og þú mundum gera ef svona mál kæmi upp á milli okkar prívat og persónulega.

Til að fyrir byggja allan misskilning verður að hafa eitt í huga, að fólk úti í hollandi og bretlandi hefur þegar fengið borgað það sem það fær borgað, það er að segja innistæðu trygginguna. En bresk og hollensk stjórnvöld borguðu það út úr eigin vasa skattgreiðanda þar í landi. Icesave málið snýst því alls ekki um að borga þeim sem töpuðu á þessum reikningum neitt meira, heldur snýst það um að borga Hollenskum og breskum skattgreiðendum upphæðina sem þeir borguðu út og vextina sem þeir krefjast ofan á það.

Þegar menn segja að íslensk stjórnvöld eigi alfarið að bera ábyrgð á þessum reikningum sökum klúðurs í gæslu verða men að gæta sanngirni í dómum sínum þar eð hollendingar og bretar áttu einnig að sjá um eftirlitið með þessum reikningum. Hvað sem varðar lög þá ætti eftirlitið með þessum reikningum raunar frekar að vera á þeirra hendi þar sem það voru jú breskir og hollenskir ríkisborgarar er fengu inn skatttekjurnar af þessum reikningum (þeir voru samt starfræktir mun lengur í bretlandi þannig þeir fengu meiri skattpening) en bretar fengu yfir 20 milljarða í tekjuskatt af icesave. Þar af leiðandi verður það að teljast frekar ósanngjarnt að íslendingar ættu að hafa eftirlit með einum stærstu umsvifum landsbankans en fá eingöngu hagnaðinn sem landsbankinn tók svo hingað heim ef hann fór ekki allur ofan í einhver skúffu fyrirtæki og svo til aflandseyja. það þarf auðvitað tíminn að leiða í ljós og þess vegna er það íslendingum í hag að bíða ef það reynist fyrir satt.) þá þurfa auðvitað eigendur og stjórnendur að greiða fyrir það.

Því næst verða menn að spyrja sig að fyrst að skattgreiðendur eiga að greiða reikninginn hvort hér og þar ytra ríki raunverulegt lýðræði eða olagarcy. Ég veit ekki hvernig þetta er nákvæmleg þarna ytra þó líklega ekkert mikið minna spillt enn hér heima. 

Lýðræði krefst þess að allir hafa sömu möguleika á að nálgast upplýsingar og til að bjóða sig fram. það er hins vegar þannig í þessu frábæra landi að ríkisflokkarnir 4flokkurinn svokallaði borgar sjálfum sér milljónir úr ríkisjóð eftir gengi í síðustu kosningum á sama tíma og þeir takmarka einka styrki til allra flokka í 300.000 kr. það er auðvitað þess eðlis að upplýsinga dreifing (áróðurs auglýsinga heilaþvottur) framboða fer ekki fram á beint sanngjörnum grundvelli. þegar í ofan á lag eru svo teknar inn þær stofnanir sem reka styrka ríkisflokkana fyrir sína hagsmuni og oll þau skúffu fyrirtæki sem þær hafa á sínum snærum til að tryggja áfram haldandi völd sinna flokka þá verður öllum ljóst að hér ríkir ekkert lýðræði heldur stofnana væði bankar og lÍu voru þær stærstu á þessum tímum ef til vill hafa álver líka togað í einhverja strengi svo einhverjar stofnanir séu nefndar. svo ekki sé nú talað um prófkjör flokkana og þá "styrki" og fjölmiðla eignarhaldið hér á landi

Þar sem hér íslenskum skattgreiðendum er ekki tryggt sanngjarnan málflutning þá finnst mér allavega hæpið að íslenskir skattgreiðendur eiga að greiða fyrir "velvilja" fyrrverandi ríkistjórnar gagnvart erlendri starfsemi bankana sem voru eins og áður hefur komið fram með þessa sömu aðila í vasanum og greiða erlendum skattgreiðendum upp í topp með vöxtum fyrir útborgun þeirra til aumingja fólksins sem lagði fé sitt inn á þessa reikninga. Þegar allir skattborgarar fengu skattpeningin af vaxtatekjum fólksins sem lagði peninga sína í þessa reikninga.

Það er auðvitað ósanngjarnt að skattgreiðendur erlendir sem innlendir þurfi að greiða fyrir svona viðskipta svindl og raunar ólýðandi þar sem það eina sem þeir hafa unnið sér til saka er að kjósa yfir sig spilta stjórnmálamenn í ólýðræðislegu kerfi, það er hins vegar óumflýjanlegt að borga þetta og spurningin er því einfaldlega hve mikið á hver skattgreiðandi að greiða. Því finnst mér persónulega sanngjarnasta lausnin að allir skattgreiðendur greið jafnt upp í skaðabæturnar sem aumingja fólkið fékk. 

Málið flækist hins vegar þegar íslensk stjórnvöld tryggðu íslensku reikninga þessara sömu banka upp í topp. en þegar við lítum aftur á ólýðræðislegt kerfi sem íslenskur almenningur býr við þau taumhöld sem auðmenn og valdagrúppur landsins hafa á stjórnmálamönnunum sér fólk að það er ekki skrítið að allar innistæður hér væru tryggðar upp í topp. Þar af leiðandi er heldur ekki sanngjarnt að þetta klúður eigi að leggjast á venjulegan almenning. þess vegna tel ég fyrrgreinda lausn sanngjarnasta fyrir alla skattgreiðendur hvort er íslenska eða erlenda. Hitt verður svo að rannsaka hvernig staðið var á málunum og menn dæmdir eftir því. sjálfur tel ég að ef einhver aðgerð hefur vegið hvað næst sjálfstæði íslendinga þá er það þessi. Þar af leiðandi kemst hún sem næst landráði og þeir sem af því stóðu ættu að vera dæmdir til að borga skattgreiðendum þessara landa til baka sem nemur afganginum af innistæðum á icesave. 

þetta er kannski ekki einföld lausn en mér finnst hún hvað sanngjörnust ekki á lagalegum grundvelli heldur siðferðislega.

Hauga lýgi! Aukinn skattur á nær allan almenning samkvæmt augljósum útreikningum frá tölum hagstofunnar.

þetta er algert bull og sýnir hve öflug rannsóknar blaðamennskan er hjá mogganum. ég reiknaði þetta saman í rólegheitunum í exel á innan við tíu mínutum.

Steingrímur J. reiknar sem sagt með því að af 317.440 íbúum landsins samhvæmt spá hagstofunnar fyrir árið 2010 komi 312700 manns til með að greiða skatt. samkvæmt hagstofunni eru um 113433 annað hvort undir átján ára aldri eða 67 ára og eldri þar af eru 57236 12 ára og yngri en þeir falla líklega allir undir þessi 158 þús sem greiða munu skatta í lægsta skatta flokkinum. (eingar upplýsingar af skattstofni íslendinga  fundust á hagstofunni)

þess má geta að meða neysla lægst launaðasta fjórðungsins á íslandi árið 2007 (nýustu tölur sem ég fann á hagstofuni) stóð í rúmlega 345000 kr á mánuði en þess ber að vænta að menn nú á dögum spari mun meira við sig en verðbólga var á hinnbóginn auðvitað að sama skapi mun minni þá, auk þess sem greiðsla fyrir húsnæði hefur auðvitað stórhækkað. því er von að maður spyrji sig hvort nokkur maður getur lifað undir þessu 200.000 kr skattþrepi og hvort þetta sé ekki einfaldlega falinn skatthækunn á mest nær allan skattstofninn fyrir utan ellilífeyrisþega?

Helmingur með undir 200.000 kr

Ef einhverjir eru ennþá ef-vissir um stefnu og hagi imf þá gæti þetta hjálpað

ef einhverjir eru ennþá ef-vissir um stefnu og hagi imf (Ís. AGS) þá rakst ég á þetta myndbrot á youtube vona að þið kunnið að meta innihald þess en það fjallar um stefnu Ags í Jamaíku og afleiðingar þess.

 

einkar áhugavert, með von um betri hag, bestu kveðjur Aron Ingi.

Hudson fer yfir söguna á íslandi í ógnvekjandi viðtali í bna um Ísland tveim vikum fyrir kosningarnar hér.

Skelfilegt en magnað viðtal við góðvin Islendinga Michael Hudson á the Republic Broadcasting Network. þetta er einfaldlega. Must See.

Ýtarleg Útskýring á Icesave samningunum, hvort og hvernig við getum borgað og hvað ef?

 

 

 

Þegar fólk veltir fyrir sér kostum og göllum þessa margumtalaða Icesave samnings verða menn að hafa eftirfarandi spurningar til hliðsjónar. Í fyrsta lagi eru samningurinn og skilmálar hans okkur nægilega hagstæðir?, Í öðru lagi hafa íslendingar efni á að standa við þessar skuldbindingar . Í þriðja lagi hvaða afleiðingar munu slíkar skuldbindingar hafa á íslendinga almennt og ríkisfjármálin, í fjórða lagi, hverju þarf að fórna til að greiða það  Í fimmta lagi hvort þá verið sé að fórna meiri hagsmunum fyrir minni eða öfugt? Í sjötta lagi ef þingheimur neitar að samþykkja þennan samning, hvað tekur þá við? og vegna þess að hingað til hefur undirritaður ekki fundið færslu sem svarar öllum þessum spurningum með hliðsjóna af kostum og göllum samningsins mun hér vera gerð tilraun til þess að svara nokkrum þeim mikilvægustu út frá þeim forsendum sem hægt er að gefa sér, samningunum sjálfum og ummælum um hann.

Eru samningurinn og skilmálar hans Íslendingum ásættanlegir?

Hvort þessir samningar eru hagstæðir eða ásættanlegur verður lesandi góður að dæma um fyrir sjálfan sig. Hér verða einungis tekinn fyrir nokkur ákvæði er þykja umdeild eða neikvæð ásamt þeim jákvæðu er fjallað hefur verið um á blogg og fréttasíðum landsins. 

Mikið hefur verið rætt um 16. grein samningsins og InDefence hópurinn bendir á að Lögfræðingar innlendir sem erlendir eru flest allir sammála um að þetta ákvæði feli í sér víðtækt afsal friðhelgisréttinda sem leiðir til þess að mun auðveldara verður að ganga að eignum íslenska ríkisins. Þegar ákvæðið er lesið kemur ekki fram í texta samningsins nein takmörkun á hugtakinu „eign". sem þýðir að Bretar eða Hollendingar gætu þess vegna tekið alþingishúsið til gjaldþrotaskipta, ríkisjarðir eða þjóðgarða og jafnvel vatns veitur og virkjanir því enginn takmörk eru á því hve langt Bretar og eða Hollendingar geta gengið að.

Sigmundur Davíð sagði á þingi: "Nú er meira að segja komið í ljós að getið er um það í samningunum að uppfylli íslenska ríkið ekki tiltekin skilyrði eða innstæðutryggingarsjóðurinn, eitt af fjölmörgum skilyrðum." þá "...sé strax hægt að gjaldfella allt lánið, hvenær sem er á þessu sjö ára tímabili eða eftir það."  Samningarnir hafa hvorki meira né minna 11 gjaldfellingar ákvæði og Sigmundur segir jafnframt að mörg þeirra hafa lögfræðingar aldrei áður séð í samningum.

Það birtist frétt á mbl.is þar sem hæstaréttar lögmaðurinn Jacko R Möller bendir réttilega á að í samningunum eru okkur hagstæð ákvæði eins og að hollendingar og Bretar skuldbinda sig til þess að funda aftur um samningin og skoða hvort þeir vilji endurmeta hann. 

Hafa Íslendingar efni á að standa við þessar skuldbindingar?

þrátt fyrir blóðugan niðurskurð þetta árið kemur ríkissjóður samt sem áður til með að skila -153.142 milljörðum króna í halla. Vegna framúrkeyrslu ríkisstofnanna og embætta ríkisins upp á 20 milljarða kr þurfti ríkisstjórnin að fylla í 20 milljarða gat sem núverandi frumvarpi um skatta hækkanir og niðurskurð er ætlað að gera. þá standa ennþá eftir þessir 153.142 milljarðar króna sem ríkið á eftir að þurfa að brúa. Á Bloggsíðu Fannars frá Rifi koma fram útreikningar sem sýna að ríkisstjórnin komi til með að þurfa að skera niður amk 32,5% flatan niðurskurð til þess að mæta þessu 153.142 milljarða halla. Þá er eftir að reikna inn vaxtagreiðslur og afborganir af icesave samningunum sem miðað við bestu forsendur sem ríkistjórninni reiknast til; það er að upp í hann fáist 95% af eignum Landsbankans segir Fannar frá Rifi að við meigum búast við því að þurfa eftir sjö ár að greiða miðað við gengið í dag 23.9 Milljarða á ári. Ef hins vegar ekki fáist nema 75% til 50% getum við reiknað með að greiða 47 til 76 milljarða króna á ári. En rétt er að geta að samkvæmt sjötta ákvæði samningsins eiga allir kröfuhafar landsbankans þar ytra jafnan rétt á eigna safninu sem þýðir að lánadrottnarar, bresk bæjarfélög og aðrir kröfuhafar geta fengið af safninu hlutfalslega jafn mikið  og íslenska ríki. Ofan á þessar skuldir bætast svo við afborganir og vextir af lánunum frá Rússum og norðurlöndunum upp á tæpa 4000 milljón dollara sem samið var um að kæmi til við að bætast við hið mjög svo umdeilda 2000 milljón dollara ags-lán. Miðað við þessar forsendur verður það að teljast nokkuð ljóst að hvernig sem spilast úr kreppunni á næstu sjö árum verður það að teljast afar hæpið að íslendingar geti yfir höfuð borgað þessar skuldbindingar nema með ólýðandi skatthækunum og niðurskurði.

Hvað gerist ef við borgum ekki?

Í versta falli fer AGS í burtu með sína peninga og íslendingar fá enginn lán til að styðja við gengi krónunnar sem gæti haft mjög slæmar afleiðingar hér til skemmri tíma en eins og marg oft hefur verið bent á var ein skjótasti efnahagslegi bati nokkur staðar í Argentínu sem neitaði að greiða sínar skuldir og reyndin varð sú að hún lokaðist eingöngu frá alþjóða lánamörkuðum í tvö ár. Að öðrum kosti þrátt fyrir ummæli Breta og hollendinga mætti ávalt reina að semja upp á nýtt. Ummæli Breta og hollendinga sem um það skarast eru auðvitað sögð í þeirri von að íslendingar samþykki frekar núverandi samning.

Eins og Steingrímur j. í vörn sinni hefur margoft bent á að þá eru þetta nauðunga samningar. Ögmundur Jónsson segir að spurður út í hvort við lendum ekki í einangrun ef samningarnir verði ekki samþykktir: ,,Við erum..." nú þegar "...í einangrun. Það er umsátur um Ísland. Það er í því ljósi sem þessir samningar voru gerðir." Brown Viðurkenndi líka á fyrirspurnartíma á breska þinginu fyrir nokkru að hafa misbeitt AGS og brotið þannig lög er hann notaði sjóðinn sem þvingunartól fyrir betri samninga fyrir Breta.  Sigurður Líndal lagaprófessor sagðist dálítið hræddur um að Íslendingar eigi engan annan kost en að gangast undir Icesave samningana eins og hver önnur sigruð þjóð og játar aðspurður að verið sé að berja Íslendinga Til hlýðni "...ekki spurning". Ögmundur segist hins vegar réttilega að þetta sé að sjálfsögðu ekki eina leiðin sem sé fær í málinu. Ef málið verði ekki samþykkt þurfi einfaldlega bara að skoða aðrar leiðir.

Sigurður Lingdal hefur ásamt Dóru Sif Týnes einnig bent á að dómstólaleiðin sé að öllum líkindum ekki fær vegna þess að til þess þurfi amk tveir að koma að samkomulagi um hvaða dómstóll eigi að dæma í málinu. Hins vegar hafa Magnús Thorodssen hæstaréttarlögmaður og og fyrrverandi forseti hættarétts, Björg Thorarensen forseti Lagadeildar HÍ og Atli Gíslason Hæstaréttarlögmaður, Stefán Már Stefánsson prófessor við HÍ og Jón Steinar Gunnlaugsson, hæstaréttardómari allir sagt lagalegan rétt íslendinga sterkan og vilja meina að málið eigi að fara fyrir sómstóla þar sem þeir eru eina sanngjarna leiðin til að hveða á um hversu mikið íslendingar þurfi að greiða.Þar sem reint hefðu mátt að semja um einhverskonar ramma þar sem íslendingar myndu skuldbinda sig til að greiða, hvernig sem dómurinn færi einhvað lágmark.

Niðurlag

Í ljósi þeirra ákvæða sem í samningnum er á kveðið verða afleiðingarnar af því að sammþykkja hann ekki að vera verulega alvarlegar og þegar tekið er inn í reikninginn að íslendingar eiga að öllum líkidum ekki eftir að geta staðið undir þessum samningi án þess að leggja á byrgðar almennings ólýðandi skatta og verulegan niðurkurð í almennri þjónustu eins og heilsugæslu og menntakerfi landsmanna verður það að segjast eins og er að samningurinn getur einfaldlega ekki átt rétt á sér og þegar í ofanálag er litið til þess að skuldbindingar þessar eru ekki að nokkru leiti sök megin þorra almennings verður það að teljast óásættanleg niðurstaða að ekki náist betri samningar en raun ber vitni. Verði þessi samningur samþykktur mun það leiða af sér án þess að fara náið út í landflótta, Ósýnilega efnahagslega hlekki ánauðar almennings í landinu.

Sem dæmi hafa slíkir hlekkir sligað menn, konur og börn þriðjaheimsins nú áratugum saman vegna þess að þáverandi stjórnvöld voru tilbúinn að gefa frá sér þegna sína fyrir eigin frama, þrýsting, auðæfi eða skammsína heimsku. Á meðan vesalings fólkið þrælar sér út til að brauðfæða sína fjölskyldu. Þar er félagslegur hreyfanleiki nær horfin og misskipting auðs alger. Hér mun þeim sorglega veruleika bera við að venjulegur borgari fær líklega aldrei á sinni æfi efnahagslegt sjálfstæði eins og tíðkast í þróunnarlöndunum og er því í raun ekki sjálfstæður heldur í víðasta skilningi eign lánadrottins síns.

Mynd þessi er tekinn af minnisvarða; þrælasölu á Zanzibar af Arinol.

Umsátur um Ísland

Íssala eða ísbjarg?, Ýtarleg Útskýring á Icesave samningunum, hvort og hvernig við getum borgað og hvað ef?

 

 

 

Þegar fólk veltir fyrir sér kostum og göllum þessa margumtalaða Icesave samnings verða menn að hafa eftirfarandi spurningar til hliðsjónar. Í fyrsta lagi eru samningurinn og skilmálar hans okkur nægilega hagstæðir?, Í öðru lagi hafa íslendingar efni á að standa við þessar skuldbindingar . Í þriðja lagi hvaða afleiðingar munu slíkar skuldbindingar hafa á íslendinga almennt og ríkisfjármálin, í fjórða lagi, hverju þarf að fórna til að greiða það  Í fimmta lagi hvort þá verið sé að fórna meiri hagsmunum fyrir minni eða öfugt? Í sjötta lagi ef þingheimur neitar að samþykkja þennan samning, hvað tekur þá við? og vegna þess að hingað til hefur undirritaður ekki fundið færslu sem svarar öllum þessum spurningum með hliðsjóna af kostum og göllum samningsins mun hér vera gerð tilraun til þess að svara nokkrum þeim mikilvægustu út frá því sem hægt er að gefa sér, samningunum sjálfum og ummælum um hann.

Í þessari færslu hér. skrifuð í dag.

Strandi Icesave, strandar allt

Michael Hudson; Iceland is under Attack, Rifjum upp viðtölin við Michael Hudson Í silfrinu

Sigruð þjóð

Sýndarmenska og ekkert annað

Mikið djöfull varð ég pirraður yfir kastljósi í gærkvöldi þegar Jóhanna í drottningar viðtali var að útskýra þennan "sáttmála" og varð að útskýra hvað væri og ætti að gerast fyrir heimilin og sagði að þau hefðu til að mynda afnumið skatta af afskriftum og taldi það koma til góða almennings.

Í fyrsta lagi hver ákveður hvaða skuldir er verið að afskrifa og ef menn ætla í þann pakka ættu menn ekki að afskrifa allar skuldir til jafns? En ekki bara einhverja útvalda. Ef menn færu þá leið eins og hún reyndi að láta það líta út fyrir að afskrifa bara þær skuldir sem þarf nauðsýnlegast að afskrifa, en þá eru menn fyrst farnir að verðlauna skuldara og slíkt myndi þar af leiðandi ekki hafa nein teljandi áhrif á hjól atvinnulífsins þar sem þeir sem afskriftirnar fengu væru eingöngu þeir sem væru hvort eð er í þannig stöðu að eftir afskriftir ættu þeir ekkert efni á mikið meira en því allra nauðsynlegasta uppihaldi.

Í öðru lagi þá eru einu skuldirnar sem ég hef heyrt að hafi verið afskrifaðar; kúlulán bankamanna.

í þriðja lagi kemur skattur sökum "skyndilegrar" innkomu sem verður til við afskriftir kúlulána ekki til með að hjálpa almenningi eða venjulegum heimilum heldur eingöngu banka elítuni.

Í fjórða lagi var mér hugsað til hverslags fjölmiðla druslur við erum með á þessu ríkissjónvarpi sem greinilega hvorki geta né þora að spyrja almennilegra spurninga. Eða koma fram með nokkra útreikninga sýna hversu ástandið er alvarlegt eða hvað þá spyrja út frá slíku. 

Mér gjörsamlega blöskraði, ég sagði á bloggi Óskars Helga um daginn að annað hvort væri hún verulega heimsk eða óheiðarleg ég er farinn að hallast að því seinna þó ég sé ekki viss hvort er skárri kostur.

Bara sama gamla sagan þar sem fátækari 90% borga til ríkari 10%. Svo tala menn um að lénsherra kerfið hafi verið afnumið. staðreyndin er sú að allt í senn þrælahald nýlendur og lénskerfin voru aldrei lögð af heldur bara skipt út fyrir efnahagslega hlekki ánauðar. Að vísu voru Íslendingar Stick Free þar til nú. Ég bendi fólki á að horfa á myndina the Great African Scandal sem lýsir hvernig ástandið mun verða hérna eftir nokkur ár. Það verður reyndar að sumu leiti verra hérna því fólk er gjörsamlega  bundið fast við húsin sýn. Ég endurtek bara eins og einn bloggarinn sagði Til Fjandans Með Fullveldið

mikið andskoti væri ég án allrar samúðar ef einhver tæki sig til og kjöldragi þetta lið.

Til hamingju með sáttmálann

Mein göllluð Galdþrotalög setja fólk á götuna og eru ein af ástæðum yfir lánunar heimila, Nýtt Frumvarp stendur til bóta

Nú er inn í einhverri nefnd á alþingi frumvarp til að breyta gjaldþrotalögunum á íslandi en þau hafa hingað til verið þess eðlis að bankar láni of mikið og of mörgum. Ég vil samt benda á að skuldir heimila og fyrirtækja voru bara brot af því sem íslenskir bankar lánuðu út, þar sem megnið af útlánum þeirra reyndist vera til fárra félaga þeirra á toppnum. En eftir standa samt heimili landsins skuldsett upp í topp.

í mesta góðærinu var eitt vandamálanna að áhættan var undir metinn. það sem átt er við er að vextir og lánakjör voru of góð svo að fólk var of gjarnt á að skuldsetja sig. Þar af leiðandi voru Íslendingar þá þegar áður en kreppan "skall á" ein skuldsettasta þjóð veraldar ef heimili og fyrirtæki voru borin saman hlutfallslega miðað við skuldsetningar annar þjóða í heiminum. Þannig voru Íslendingar búnir að yfirlána sjálfum sér svo að eignaukningin og verðmætasköpunin þurfti að vera svo mikil til að standa undir þessu að óraunhæf hlaut að teljast að slíkt gæti orðið enda sáu það margir fyrir í endan á þessari vitleysu og reindu þar af leiðandi að koma sér út eða um það skrifuðu. þegar kreppan svo "skellur á" hrinur eignaverðið svo að pakkinn lendir margfaldur á verðmætasköpun sem er hið raunverulega hagkerfi. Ein af ástæðum yfirlánunar tel ég vera núverandi gjaldþrotalög sem eru þannig gerð að þau binda hvern þann sem verður gjaldþrota sem slíkan í amk 15 ár.

Þrátt fyrir þessa skuldahlekki gjaldþrota sem annars biðu voru vextir ekkert sérstaklega lágir til venjulegs verkafólks sökum hávaxtastefnu seðlabankans sem með henni þóttist slá niður á þensluna en jók hana raunar með aukningu í sölu jöklabréfa. 

þegar samfélagsáttmálinn brestur milli ríkisins, almennings og bankans sem svo hljóðar að ég mun borga mínar skuldir ef þú ríkistjórnin og bankinn gætið þess að ég fái borgað mannsæmandi laun til þess greiða af mínum lánum eins og nú er komið fyrir mörgum. þannig er til að mynda sáttmálin með öllu brostin þegar fólk er sokkið í skuld og fær hvergi vinnu.

Að skila lyklinum er samt ekki jafn gott og það hljómar sumir benda á að fólk til að mynda í bandaríkjunum lendi á svörtum lista og aðrir bæta við að fái aldrei lán. Hvað varðar listann getur vel verið rétt en það er langt því frá að menn fá aldrei aftur lán. Þar var öfugt farið vegna þess að eftir að Bush breytti lögunum þannig að viðkomandi gæti eingöngu verið dæmdur gjaldþrota einu sinni leituðust bankar og kreditkortafyrirtæki hreinlega í að komast í viðskipti við ný gjaldþrota fólk vegna þess að það var svo líklegt að viðkomandi lendi í vanskilum aftur og þá var hægt að rukka dráttarvexti sem svo á endanum verða svo miklir að viðkomandi getur aldrei greitt niður skuldina. Vegna þess að hann er raunar löngu búinn að greiða raunvirðið en eltist endalaust við okur vexti sem bankarnir mokgræða á til lengri tíma. (slíkt má kalla Modern economic slavery)

Það var hins vegar ekki svona fyrir þessi umdeildu lög. Ef þú komst í fátækra hverfi í bandaríkjunum sástu líklega hundruð skrifstofa sem sérhæfðu sig í því að gera fólk gjaldþrota og af því má álykta að allmargir nýttu sér þá þjónustu. Vegna þess að hugmyndafræðin á bak við gjaldþrotalögin er að gefa fólki annað tækifæri. Henry Ford var til að mynda gjaldþrota í fyrsta skiptið. Þar að auki eru það gjaldþrotalögin sem eiga að sjá til þess að þegar skuld er orðin ógreiðanleg komist fólk undan þeim skuldahlekkjum og bankinn tapi eða ef lögin voru góð, lánaði aldrei peninga til fólks sem hafði vart eða ekki efni á því að taka lán. 

Auðvitað er það og hefur verið þannig að bankastofnanir eru alltaf með tryggingu fyrir sínum innistæðum. Bæði í formi veðs og vaxta. Ef veðið dugir ekki eins og lögin eru hér í dag þá leggst restin af skuldinni ofan á viðkomandi og svo sjá þjónustur í eigu bankanna eins og intrum um að passa að viðkomandi komist ekkert næstu 15 árin nema að hafa borgað sína skuld og vel það. þess vegna voru bankar alltof reiðubúnir að lána fólki sem átti ekki efni á því fyrir stærra húsi eða betri bíl vegna þess að bankinn fékk alltaf sitt til baka og gott betur.

Í það heila er fólk samt alltaf viljugt til þess að borga sínar skuldir vegna þess að það vill ekki fá á sig vanskila stimpil, en þegar samfélagssáttmálinn riðlast hefur fólk einfaldlega ekki efni á því. Þar af leiðandi voru gjaldþrotalögin ásamt miklu aðgengi af fjármagni sökum jöklabréfa sökum hárra vaxta stefnu hér á landi þess eðlis að þau stuðluðu að yfirlánun líkt og gerðist fyrir kreppuna miklu 1930. Það er því nokkuð ljóst að núverandi gjaldþrotalög eru alltof ströng. hve langt menn eiga að ganga í hina áttina veit ég ekki en menn eiga amk ekki að þurfa að greiða af út af standandi skuldum eftir gjaldþrot í meira en 5 ár.

Nú stendur til að bæta úr þessu en Lilja Mósesdóttir o.fl. hafa lagt fram "Frumvarp til laga um breytingu á lögum um samningsveð nr. 75/1997",  og "tekur á þessu með þeim hætti að ekki verður hægt að ganga að skuldara fyrir hærri upphæð en samningsveðinu og ekki verður hægt að halda úti kröfum á viðkomandi vegna þess sem ekki innheimtist." (Þór Saari)  Hættan er samt sú að full langt sé gengið þar sem með þessum lögum gæti fólk þess vegna bara skilað lyklinum en á móti kemur að fólk vill yfirleitt greiða af lánum sínum svo lengi sem það hefur efni á því og lögin eru af því leitinu til sanngjörn en leiða af sér meiri ábyrgðir á ríkistjórnir landsins að gera fólki kleift að greiða sínar skuldir. þá er vonandi að 50% tillaga sjálfstæðismanna verði einnig samþykkt á svipuðum tíma og gefið verði loforð um afskriftir svo að glingurpóstarnir hreinlega flæði ekki inn í bankana.

Fjölskylda á hringekjunni